Tár, bros og Stjörnustelpur

    Toppurinn á þjálfaraferli mínum var þegar mér var boðið að taka við þjálfun meistaraflokks kvenna hjá Val, fyrir einhverjum árum – eða áratugum. Ég afþakkaði gott boð enda hafði ég í þá tíð aðra skó að reima. Hátindi þjálfaraferils míns náði ég hins þegar ég veitti Auði Skúladóttur rauða spjaldið í æfingaferð til Portúgals síðastliðið vor og stjórnaði einni æfingu Stjörnustúlkna. Auður varð að óbreyttum leikmanni þennan morgun.
     Ég hafði fengið smjörþefinn af getu Stjörnustúlkna innan vallar sem utan og leist stórvel á frammistöðu þeirra í takkaskóm annars vegar og á táslunum (á sundlaugarbakkanum) hins vegar.  Og álit mitt á þeim jókst enn frekar eftir að hafa orði vitni að glæstum spyrnum, sprettum og keppnishörku gegna rússneska kvenMANNS liðinu Energí sem kallar ekki allt ömmu sína þegar knattspyrna er annars vegar. Hinar limafögru og einbeittu Stjörnustelpur veittu Rússunum feikna mótspyrnu og juku hróður Íslands verulega í Rússlandi, Hrísey og allt þar í kring.
    Hápunktur leiksins gegn Energí, og sá dramatískasti, var þegar Árdís og Helga Margrét misskildu þá taktík sem Auður hafði lagt upp og skölluðu hvor aðra. Ég var reyndar ,,úti að aka” þegar áreksturinn átti sér stað en fékk boð um að skutla þyrfti tveimur skutlum á spítala eftir harkalegt samstuð. Mér skildist að Árdís og Helga Margrét hafi hlaupið eftir leikkerfinu XY-17*Ui sem Auður lagði upp kvöldið áður en það kerfi átti víst að nota í leiknum gegn FH. Og þar sem Helga Margrét þekkti betur taktík Breiðabliks en Stjörnunnar hafi áreksturinn orðið enn harkalegri. Rússa,,dömurnar” klóruðu sér í kollinum þegar stelpurnar lágu ,,viti sínu fjær” í grasinu og spurðu hvað væri í kvöldmatinn. Rússarnir áttuðu sig ekki á því að þetta var hluti af því sem var lagt upp með.
    Ástandið á stúlkunum var ekki gæfulegt og óttuðust sumir innvortist blæðingar en til allrar hamingju eru þær báðar, ,,harðar konur með hausinn í lagi” og því fór betur en á horfðist. Við sem fylgdum Árdísi og Helgu Margréti, fyrst og spítala og svo til einkalæknis, bjuggumst við að þær dyttu út þá og þegar. En…
    Þær stöllur lét ekki skalla sig út af laginu og stimpluðu sig fljótlega inn í hefðbundna ,,æfingarferðardagskrámeðöllutilheyrandi”. Laugardalskvöldið var með ljúfara lagi enda lykilorð kvöldsins FRELSI. Mér leist reyndar ekki á blikuna því ég átti að stjórna minni einu æfingu á sunnudagsmorgni. Og um frjálsa mætingu var að ræða! Ég taldi reyndar að búið væri að banna slíkar æfingar með lögum en Auður er sannarlega betri en enginn, eins og Bjarni Fel segir svo listavel.
    Sem sannur þjálfari var betra að hafa auga með stelpunum sínum kvöldið fyrir æfinguna en að ,,sitja heima og lesa”. Eða eins og máltækið segir: ,,No woman is alone unless there is an elephant on the way....” – eða var það ,,Betra er fíll í hendi en bíll í...”
    Það skiptir svo sem engu máli. Fótafimi, handahreyfingar, brosvöðvar, hláturtaugar og kollhnísar Stjörnustúlkna eru með besta móti og þær vita sannarlega hvað gera skal þegar myrkrið læðist yfir á leyndardómsfullan hátt. Laugardagskvöldið(nóttin) var hin besta upphitun fyrir æfinguna og hefði jafnvel verið heillaráð fyrir suma að sleppa koddanum og klæða sig beint í boltadressið.
    Og sunnudagsmorguninn rann upp, bjartur og fagur. Hópurinn var reyndar dálítið þunn.... skipaður í upphafi en eins og sönnum keppniskonum sæmir létu þær sig ekki vanta. Þótt ýmislegt annað en blóð hafi runnið í æðum sumra var tekið á á á á á á á æfingunni. Reitarbolti, skotæfingar, langar sendingar og spilað. Já, hvergi var slegið slöku við. Sem ,,gamall refur í boltanum” tók ég vitanlega þátt þegar við skiptum á tvö og sýndi gamla og úrelta takta en fékk heldur betur að finna til tevatnsins. Ég hefði betur valið Árdísi með mér í lið því hún lét finna fyrir sér svo um munaði. Það var ekki laust við að ég skildi betur árekstur hennar og Helgu Margrétar betur eftir að hafa att kappi við Árdísi. Djö... leist mér vel á hana. Verst að ég gleymdi legghlífunum en ég geymi bara takkann hennar undir hnésbótinni til minningar um skemmtilega æfingu.
    Og sem sannur gestaþjálfari voru vel valin orð látin falla í lok æfingar. Veit reyndar ekki hvort þau fóru fyrir ofan garð eða neðan en hitt er víst að Stjörnustelpurnar stóðu sig frábærlega á æfingunni og verður hún lengi í minnum (mínum) höfð.
    Ekki er seinna vænna en að hefja undirbúning fyrir æfinguna í Portúga í mars 2002 (á sunnudagsmorgni) og það er eins gott fyrir þennan glæsilega og gleðiríka hóp að bóka ferð sem fyrst. Fyrstur kemur, fyrstur fær.... hinir verða að telja tær.